Bóbr
Ze względu na trwałość i piękność swych futer bobry były już od dawna wysoko cenione jako zwierzęta futerkowe.Bóbr europejski (Castor fiber L.) i bóbr kanadyjski (Castor canadensis Kuhl.) są gryzoniami. Należą one do rodziny bobrowatych (Castoridae), rodzaju bóbr (Castor).Bóbr kanadyjski występuje w całej niemal Ameryce Północnej, aż po granice Meksyku na południu i po granicę zasięgu brzozy i osiny na północy. Bóbr europejski występował dawniej w całej prawie Europie i północnej Azji. Dziś ilość bobrów żyjących na wolności jest już niewielka, a bóbr europejski został niemal całkowicie wytępiony i znajduje się pod ścisłą ochroną gatunkową. Bóbr jest największym gryzoniem na półkuli północnej. Duże sztuki mogą osiągać 40 kg wagi żywej. Ciężar bobra wynosi najczęściej 15-25 kg, a długość 65-100 cm. Samica jest większa od samca. Charakterystyczny dla bobrów jest szeroki, spłaszczony ogon, pokryty sześciokątnymi łuskami. Głowa bobra jest duża, szeroka szyja przechodzi bez przewężenia w krępy tułów. Palce tylnych nóg spina błona pływna.Okrywa włosowa bobra jest gęsta i bardzo trwała. Podszycie jest delikatne i jedwabiste, brunatne o szaroniebieskim odcieniu, a długie 5-6 centymetrowe włosy pokrywowe są kasztanowatobrązowe, sztywne i odznaczające się silnym połyskiem. Szczególnie wysoko cenione są futra ciemne aż do czarnych. Wadą futer bobrowych jest ich stosunkowo duży ciężar.
